Mijn koelkast, een oud exemplaar dat achtereenvolgens mijn oma en mijn nicht is geweest, heeft een vriesvakje. En hoewel dit vriesvakje de kunst van het ijs maken uitstekend verstaat, is het niet in staat om ook maar iets te bevriezen of bevroren te houden. Ik functioneer dus al geruime tijd zonder diepvries en begin dit steeds onhandiger te vinden. Het was dan ook een mooie optie om het kleine, compacte vriezertje van mijn stiefzus over te nemen.

Mijn stiefvader tilde de vriezer in de kofferbak van mijn rode brik en tevreden vertrokken de vriezer en ik naar huis. Onderweg beraadde ik me op een plan om de vriezer in mijn huis te krijgen, want om in mijn huis te komen moet je eerst twee trappen omhoog. Twee dagen later, op maandag, zou een vriendin komen eten. Dat was handig, bedacht ik me, want samen konden we de vriezer wel naar boven dragen. Dinsdagochtend kwam ik bij mijn auto en de vriezer staarde me vanuit de kofferbak verwijtend aan. Met mijn carpoolcollega en de vriezer vertrok ik dus naar mijn werk. Dinsdagavond vroeg ik een vriend, die elke dag op weg naar zijn werk langs mijn huis fietst, of hij wellicht later in de week me even kon helpen mijn vriezer naar boven te dragen. Het speet hem, maar helaas waren de beide voorgestelde dagen niet mogelijk.

De vriezer reisde dus de rest van de week mee. Hij stond met me in de file bij Sneek, hij stond te wachten op de carpoolplaats bij de Afsluitdijk, hij mocht mee naar Leeuwarden, hij was getuige van de doodenge manoeuvre op de snelweg toen al het verkeer voor me onverwachts remde en het weekend dat ik op excursie was verbleef hij op de pakeerplaats. Inmiddels werd ik immuun voor de aanwezigheid van mijn vriezer in de kofferbak. Toen mijn carpoolcollega na anderhalve week opmerkte 'Ah, je vriezer is ook nog steeds mee, he?', verzekerde ik haar dat ik in het aankomende weekend vriendinnen over de vloer kreeg die me wel even konden helpen de vriezer naar boven te sjouwen.

De daaropvolgende zondag, toen de vriezer al ruim twee weken in de kofferbak huisde en nadat hij mee was geweest naar de kerk zouden een vriendin en ik hem naar boven sjouwen. Ik kon mijn brik op een plekje recht voor de deur parkeren, blokkeerde de deur zodat die open bleef staan en stond naast de open kofferbak. Eerst maar eens proberen de vriezer uit de kofferbak te halen. Ik tilde de vriezer op en droeg hem naar de voordeur en naar de trap. Daar aangekomen bleek dat de vriezer gemakkelijk door een vrouw alleen een trap op kon worden gedragen. Bovenaan de trap keek de vriezer triomfantelijk en lachte me – in stilte – heel hard uit.